De Bosuil in Weert (door Dolf)

Na een zware dag Oranjepop in Nijmegen, waar ik zeer bohemien met een fles wijn in het park de nodige idiotie had begaan, vetrok ik met mijn vriendin Merle de volgende dag met een lief schattig katertje per trein naar Weert. Als zanger is het natuurlijk belangrijk dat je goed op je stem let, maar in de trein klonk ik nog alsof ik de hele tijd met een wasknijper op mijn neus liep, wat wellicht zelfs nog verstandig was geweest ook, aangezien de snot er als water uit stroomde. Dat beloofde wat natuurlijk… Als Marc dan nog zo aardig is om me even te herinneren aan het feit dat ik niet moest vergeten de repetitiehoksleutel mee te nemen uit Nijmegen, maar dat doet terwijl ik al in Den Bosch ben, kan de dag natuurlijk niet meer stuk. Want hoe op te treden zonder spullen?

Even een kort intermezzo van deze verslaggeving en een moment van bezinning voor mijn muzikale vrienden. Wat bezielt mijn bandmaatjes om MIJ de sleutel toe te vertrouwen?? Ik zou het niet weten, en de lezer van dit blog die mij een beetje kent zal op dit moment ook de wenkbrauwen fronzen. Gelukkig wist Marc nog via via een sleutel van het muziekcollectief te regelen, anders was ons optreden verworden tot a capella.

Maar goed, het optreden. Aangezien we in Weert speelden verwachtten we 10 man, het werden er uiteindelijk 12, dus dat was een geweldige meevaller! We gaven ons lekker, de nummers liepen goed. We merken wel nog steeds dat de routine er een beetje uit is. We moeten echt weer wennen aan het op eigen benen staan en alles weer zelf doen, maar dat komt vast wel weer. Op naar de volgende!

Over het optreden van Rigby kan ik helaas niets vertellen, want ik moest onze bassist Renxe9 ‘eventjes’ wegbrengen naar een bruiloft. {sarcasme modus}Gelukkig had Renxe9 navigatieapparatuur bij zich.{/sarcasme modus} (Sarcasme komt niet zo goed over merk ik, dus u zult mij excuseren voor het gebruik van tags voor het overbrengen van de toon waarin deze zin moet worden uitgesproken). De navigatieapparatuur bestaat uit een apparaatje waar een pijltje op staat om de richting aan te geven waar je heen moet. NEE DIT IS GEEN GRAP. Om een lang verhaal kort te maken, we waren 2 uur onderweg. De weg terug ZONDER navigatie duurde de helft korter.

Wat was er deze keer kapot aan de bus: NVT

Wat was Dolf deze keer vergeten:
- natuurlijk de bovengenoemde repetitiehoksleutel
- Renxe9′s navigatieapparatuur uit het raam te gooien